Terug

MEDICIJNEN  op  MAAT

 HomeAlgemeenZiektenMedicijnen

REUMATISCHE  AANDOENINGEN

INHOUD

 Spierreuma
  ziektebeeld
  ▫ medicatie
 
Fibromyalgie
  ▫ ziektebeeld
  ▫ medicatie
 
Slijmbeursontsteking
  ▫ ziektebeeld
  ▫ medicatie
 
Pees(schede)ontsteking
  ▫ ziektebeeld
  
medicatie

Wekedelenreuma

Pijn in het bewegingsapparaat is vaker afkomstig van spieren, pezen en slijmbeurzen dan van de gewrichten. Voor deze pijnklachten is de verzamelnaam ‘wekedelenreuma’ bedacht. Vaak wordt deze term ook gebruikt om de wat algemenere klachten betreffende het spier- en skeletsysteem te omschrijven. De pijn die met deze klachten samenhangt, is in veel gevallen het gevolg van overbelasting. De klachten verdwijnen meestal spontaan na korte of langere tijd. Het scala aan klachten strekt zich uit van kleine ongemakken tot ware kwellingen.
 

Spierreuma

ziektebeeld
Spierreuma
of polymyalgia rheumatica, afgekort PMR, is een syndroom met ontstekingen aan bepaalde groepen spieren. Polymyalgie betekent pijn in meerdere spieren, terwijl rheumatica op een op reuma gelijkend ziektebeeld wijst. De diagnose wordt na uitsluiting van andere, vaker voorkomende ziekten meestal gesteld aan de hand van symmetrische spierpijnen in schouders, heupen en bovenbenen, in combinatie met een verhoogde bloedbezinkingssnelheid (BSE). Spierreuma komt vrijwel uitsluitend voor bij mensen ouder dan 50 jaar, iets vaker bij vrouwen dan bij mannen. De precieze oorzaak van de spierpijn bij PMR is onbekend, men vermoedt dat ontstoken slagaderen (arteritis) in de spieren de pijn veroorzaken, of dat de spierpijn indirect wordt veroorzaakt door ontstoken gewrichten (artritis). Monsters van spierweefsel van PMR-patiënten vertonen geen afwijkingen.

Medicatie
Spierreuma is te bestrijden met orale corticosteroïd-preparaten  prednison (merkloos, Lodotra®) of prednisolon (merkloos, Prednisolon FNA) in de vorm van een capsule of tablet. Dit zijn krachtige ontstekingsremmers en immuunsuppressiva (zie ook bijnierschorshormonen in de sectie 'Hormonen & Stofwisseling'). Vaak duurt zo'n kuur 1 jaar, meestal totdat de bloedbezinkingssnelheid (BSE) gedurende enige tijd weer normaal is. Als de spierreuma niet weg is na de kuur, zal de patiënt de rest van zijn/haar leven prednison of prednisolon moeten slikken. Een latente stijfheid blijft vaak aanwezig, doch hiermee is doorgaans zonder medicatie te leven. Regelmatige beweging: wandelen, fietsen, zwemmen en eventuele therapeutische begeleiding maken een en ander draaglijk. Aangezien bij langdurig gebruik van prednison of andere corticosteroiden vaak botontkalking (osteoporose) optreedt, is het aan te raden in voorkomend geval preventief al extra calcium, vitamine D en bisfosfonaten te geven om dit tegen te gaan (zie ook botontkalking' in de sectie 'Hormonen & Stofwisseling'). Ook andere bijwerkingen kunnen bij langdurig gebruik optreden (zie ook bijwerkingen in het onderdeel 'Bijnierschorshormonen' in de sectie 'Hormonen & Stofwisseling'). Het is dan zaak een minimale onderhoudsdosering te zoeken om het ziekteproces onder controle te houden. Of de voordelen van corticosteroïden opwegen tegen de nadelen, hangt natuurlijk vooral af van de ernst van het ziektebeeld, maar ook van de kennis en de ervaring van de behandelend arts.

overzicht  medicatie  bij  spierreuma (PMR) 

stofnaam

merknaam®

 toedieningsvorm: sterkte
prednisolon



prednison

merkloos, Prednisolon FNA



merkloos, Lodotra®

 capsule: 10-75 mg
 
drank: 1 en 5 mg/ml
 
tablet: 5, 20 en 30 mg
 
 tablet, tablet mga*: 1, 2 en 5 mg
mga* = met gereguleerde afgifte


Externe links:
    http://www.reumafonds.nl (Reumafonds)
    https://www.thuisarts.nl (Thuisarts.nl; Nederlands Huisartsen Genootschap)
    https://www.nhg.org (Nederlands Huisartsen Genootschap)
    http://www.farmacotherapeutischkompas.nl (Farmacotherapeutisch Kompas)
    http://www.geneesmiddelenbulletin.nl (Geneesmiddelenbulletin)

 

Fibromyalgie

ziektebeeld
Er bestaat vrijwel geen ziektebeeld waarover in medische kringen meer discussie en verwarring bestaat dan fibromyalgie. Letterlijk betekent dit bindweefsel- en spierpijn. Sommige medici ontkennen zelfs het bestaan van deze ziekte. Toch komen de klachten die hiermee verband houden bij 1 tot 5 procent van de bevolking voor, het meest bij personen tussen 35 en 50 jaar en in overgrote meerderheid bij vrouwen. De klachten bestaan uit chronische pijn en stijfheid in verschillende delen van het bewegingsapparaat. Bij lichamelijk onderzoek worden geen afwijkingen gevonden, met uitzondering van de zogenoemde drukpunten. Bij het aanraken van deze plaatsen – meestal in de buurt van spieraanhechtingen – wordt hevige pijn gevoeld.

Medicatie
De behandeling is erop gericht de vicieuze cirkel pijn – stress – spierspanning – pijn te doorbreken. Dat lukt soms met warmtetherapie en massage. Behandeling met eenvoudige pijnstillers als paracetamol (merkloos, Panadol®, Pinex®) of met wat sterker werkende, ontstekingsremmende pijnstillers van het type NSAID’s (zie ook kleine pijnstillers & NSAID's in het onderdeel 'Pijnbestrijding' in de sectie 'Pijn & Pijnbestrijding') is over het algemeen teleurstellend. Met de combinatie van het NSAID naproxen (merkloos, Aleve®) en het antidepressivum amitriptyline (merkloos, Sarotex®, zie ook depressieve stoornissen in de sectie 'Hersenen & Zenuwstelsel') wordt nog het beste resultaat behaald. In plaats van amitriptyline wordt ook wel eens een ander type antidepressivum voorgeschreven namelijk duloxetine (merkloos, Cymbalta®, Xeristar®). Ook met dit middel is succes niet gegarandeerd. Als na enkel weken deze therapie onvoldoende effect heeft of teveel bijwerkingen (voor meer details zie bijwerkingen in het onderdeel 'Depressieve Stoornissen' in de sectie 'Hersenen & Zenuwstelsel') veroorzaakt, moet deze medicatie worden gestaakt.

overzicht  medicatie  bij  fibromyalgie

stofnaam

merknaam®

 toedieningsvorm: sterkte
Pijnstillers
paracetamol




naproxen
 

merkloos, Panadol®
Pinex®



merkloos
, Aleve®
 

 bruistablet: 1000 mg
 granulaat: 500 mg
 (smelt)tablet: 500 en 1000 mg
 zetpil: 500 en 1000 mg

 
 tablet: 220-550 mg
 zetpil: 250 en 500 mg
Antidepressiva
amitriptyline


duloxetine

merkloos, Sarotex®


merkloos, Cymbalta®
Xeristar®

 capsule mga*: 25 en 50 mg
 tablet: 10 en 25 mg
 
 
capsule: 30 en 60 mg
mga* = met gereguleerde afgifte


Externe links
:
    http://www.reumafonds.nl (Reumafonds)
    https://www.thuisarts.nl (Thuisarts.nl; Nederlands Huisartsen Genootschap)
    http://www.farmacotherapeutischkompas.nl (Farmacotherapeutisch Kompas)
    http://www.geneesmiddelenbulletin.nl (Geneesmiddelenbulletin)
 

 

Slijmbeursontsteking  en  pees(schede)ontsteking

ziektebeeld
Een slijmbeurs vermindert de wrijving die ontstaat door bewegingen van spieren en pezen over elkaar en over benige uitsteeksels. Een slijmbeursontsteking (bursitis) komt het frequentst voor in de schouder, heup, elleboog of knie. De meest voor de hand liggende behandeling is rust, omdat de ontsteking meestal het gevolg is van overbelasting. Genezing door rust kost tijd, soms heel veel tijd, en dus zoekt men naar andere mogelijkheden. Pijnstillers (zie ook kleine pijnstillers & NSAID's in het onderdeel 'Pijnbestrijding' in deze sectie 'Pijn & Pijnbestrijding') en/of fysiotherapie is dan een optie, maar ook daar is soms veel tijd mee gemoeid.

Medicatie
Met een lokale corticosteroïdinjectie (in het onderdeel 'Bijnierschorshormonen' in de sectie 'Hormonen & Stofwisseling') is de ontsteking ook te genezen, en meestal vrij snel. In de slijmbeurs wordt dan een kleine hoeveelheid van een corticosteroïdpreparaat gespoten, samen met een lokaal verdovend middel. De huidige preparaten zijn: betamethason (Celestone®), dexamethason (merkloos, Oradexon®), methylprednisolon (Depo-Medrol®), prednisolon (merkloos, Di-Adreson-F aquosum®) en triamcinolonacetonide (Kenacort-A®). Als het middel op de juiste plaats belandt, werkt het snel. Patiënten kunnen dan na een paar uur het gewricht al weer zonder pijn bewegen. Meestal is één injectie voldoende om er helemaal van af te zijn. De kans op bijwerkingen is klein, omdat er slechts een geringe hoeveelheid corticosteroïd wordt ingespoten. Wél moet de arts precies weten hoe en waar de injectie moet worden toegediend, zodat de stof op de juiste plaats terechtkomt.

Een pees- of peesschedeontsteking (tendinitis of tendovaginitis) is meestal ook het gevolg van overbelasting. Veelvoorkomende lokalisaties zijn schouder, pols, elleboog (vooral de zogenoemde tenniselleboog) of achillespees. De behandeling is vrijwel dezelfde als die bij een slijmbeursontsteking: rust, fysiotherapie, eventueel pijnstillers. De indruk bestaat dat lokale corticosteroïdinjecties wat minder effectief zijn.

overzicht  LOKALE  corticosteroïdinjecties 

stofnaam

merknaam®

 toedieningsvorm: sterkte
betamethason

dexamethason

methylprednisolon

prednisolon


triamcinolonacetonide

Celestone®

merkloos, Oradexon®

Depo-Medrol®

merkloos
Di-Adreson-F aq.®

Kenacort-A®

 lokale injectie: 4 en 5,7 mg
 
 lokale injectie: 4 en 5 mg
 
 lokale injectie: 40 mg
 
 lokale injectie: 25 mg
 

 lokale injectie: 10 en 40 mg 


Steun 'Medicijnen op Maat':  een  OPROEP !

Externe links:
    http://www.reumafonds.nl (Reumafonds)
    https://www.thuisarts.nl (Thuisarts.nl; Nederlands Huisartsen Genootschap)
    https://www.nhg.org (Nederlands Huisartsen Genootschap)
    http://www.farmacotherapeutischkompas.nl (Farmacotherapeutisch Kompas)
    http://www.geneesmiddelenbulletin.nl (Geneesmiddelenbulletin)

Terug